2 تیر 1399 ۰ دیدگاه

کیست پوستی صورت

کیست‌های پوستی صورت، توده‌های کوچکی هستند که زیر پوست ایجاد شده و اغلب با کیست‌های چربی اشتباه گرفته می‌شوند. این کیست‌ها خطرناک و سرطانی نیستند. گاهی اوقات کیست پوستی صورت در جایی رشد می‌کند که دائماً تحریک شده یا در یک مکان غیرمعمول مثل انگشت یا پنجه پا ظاهر می‌شود؛ اگرچه ظاهر برآمده آن از همه این‌ها آزاردهنده‌تر است! برای آشنایی بیشتر با این عارضه پوستی پیشنهاد می‌کنیم تا پایان مقاله با ما همراه باشید.

  • با کیست پوستی صورت و علائم آن آشنا شوید
  • عوامل بروز کیست پوستی صورت و عوارض آن
  • چگونه کیست پوستی صورت تشخیص و درمان می‌شود؟

 

با کیست پوستی صورت و علائم آن آشنا شوید

کیست پوستی صورت برجستگی کوچک غیر سرطانی در زیر پوست است که می‌تواند در هر نقطه‌ای از پوست ظاهر شود اما بیشتر در پوست سر و صورت، گردن، پشت بدن یا دستگاه تناسلی دیده می‌شود. این کیست اغلب کوچک و میلی‌متری است و به رنگ پوست، سفید یا زرد ظاهر می‌شود. کیست‌های پوستی صورت آهسته رشد می‌کنند و اغلب بدون درد هستند بنابراین به‌ندرت مشکل‌ساز شده یا به درمان نیاز دارند اگرچه می‌توانند ملتهب و تحریک شوند. اگر کیست پوستی صورت به‌سرعت رشد کند، دردناک باشد یا پاره و آلوده شود باید به پزشک مراجعه کرد.

کیست پوستی صورت

این کیست‌ها که به کیست‌های اپیدرموئید معروف‌اند گاهی با کیست‌های چربی اشتباه گرفته می‌شوند، درحالی‌که کیست‌های چربی اغلب از غده‌هایی تشکیل می‌شوند که ماده‌ای روغنی ترشح کرده و مو و پوست را چرب می‌کنند.

علائم بروز کیست پوستی صورت شامل موارد زیر است:

  • یک برجستگی کوچک و گرد در زیر پوست
  • یک جوش سرسیاه ریز که به قسمت مرکزی کیست متصل است.
  • با تخلیه کیست ممکن است ماده‌ای ضخیم، زرد رنگ و بدبو از آن خارج شود.
  • التهاب، عفونت، قرمزی، تورم و حساسیت در ناحیه کیست

کیست پوستی صورت یک برجستگی کوچک و گرد در زیر پوست است که گاهی با التهاب، عفونت، قرمزی، تورم و حساسیت در ناحیه مذکور بروز می‌کند.

 عوامل بروز کیست پوستی صورت و عوارض آن

سطح پوست شما(اپیدرم) از لایه‌های نازک و محافظ سلولی ساخته شده که بدن به‌طور مداوم آن‌ها را می‌ریزد. بیشتر کیست‌های پوستی وقتی ایجاد می‌شوند که این سلول‌ها به عمق پوست شما منتقل شده و به‌جای ریختن تکثیر شوند. تجمع کراتین در زیر پوست معمولاً به کیست پوستی صورت منجر خواهد شد. کراتین پروتئینی است که به‌طور طبیعی در سلول‌های پوستی ظاهر می‌شود. وقتی‌که پروتئین به دلیل اختلال در پوست یا فولیکول مو در زیر پوست گیر بیافتد، کیست ایجاد می‌شود. این کیست‌ها به دلایل مختلفی همچون دوران بلوغ یا برخی اختلالات ژنتیکی نادر ایجاد می‌شوند اما زخم‌های پوستی اصلی‌ترین علت بروز کیست‌های پوستی هستند.

کیست پوستی صورت

کیست پوستی صورت ممکن است با عوارض زیر همراه باشد:

  • التهاب: کیست اپیدرموئید حتی اگر آلوده نباشد می‌تواند متورم شده و ایجاد حساسیت کند. برداشتن کیست ملتهب می‌تواند دشوار باشد. احتمالاً تا زمانی که التهاب فروکش کند پزشک برداشتن کیست را به تعویق می‌اندازد.
  • پارگی: کیست پاره شده اغلب به عفونتی شبیه جوش تبدیل می‌شود که می‌بایست سریعاً درمان شود.
  • عفونت: برخی از این کیست‌ها می‌توانند آلوده و دردناک باشند.
  • سرطان پوست: در موارد بسیار نادر، کیست اپیدرموئید می‌تواند به سرطان پوست منجر شود.

چگونه کیست پوستی تشخیص و درمان می‌شود؟

برای تشخیص کیست پوستی صورت پزشک برآمدگی و پوست اطراف آن را معاینه کرده و تاریخچه پزشکی شما را بررسی می‌کند. اگرچه این کیست‌ها با معاینه تشخیص داده می‌شوند اما گاهی برای تأیید نیاز به سونوگرافی است. پزشک شما ممکن است سلول‌های پوستی را جدا و آن‌ها را زیر میکروسکوپ معاینه کند یا نمونه‌ای از آن را برای آنالیز دقیق‌تر به آزمایشگاه بفرستد. همان‌طوری که پیش‌تر نیز اشاره کردیم کیست‌های اپیدرموئید شبیه کیست‌های چربی هستند اما با آن‌ها تفاوت دارند؛ این کیست‌ها به فولیکول‌های مو یا لایه‌های بیرونی پوست(اپیدرم) آسیب می‌رسانند.

کیست پوستی

معمولاً در صورت عدم بروز ناراحتی یا مشکلات زیبایی می‌توانید این کیست‌ها را به حال خود رها کنید اما اگر کیست قرمز، متورم و دردناک شود یا اندازه و شکل آن تغییر کند به درمان نیاز دارد. در چنین مواردی اغلب با مصرف آنتی‌بیوتیک مشکل برطرف می‌شود اما گاهی ممکن است به روش‌های زیر برای درمان کیست پوستی صورت نیاز باشد:

  1. تزریق: این روش درمانی شامل تزریق محلولی استروئیدی است که تورم و التهاب کیست را کاهش می‌دهد.
  2. برش و تخلیه: در این روش پزشک شما برش کوچکی در کیست ایجاد کرده و محتویات آن را به‌آرامی و با فشار خارج می‌کند. این یک روش نسبتاً سریع و آسان است اما با این روش ممکن است کیست مجدداً عود کند.
  3. جراحی سرپایی: در این روش پزشک کل کیست را با جراحی از بین می‌برد و سپس محل موردنظر را بخیه می‌کند. این روش ایمن و مؤثر است و معمولاً بعدازآن دیگر کیست عود نمی‌کند. اگر کیست شما ملتهب باشد پزشک عمل را به تأخیر می‌اندازد.

ممکن است زمان مراجعه به پزشک، لازم باشد به سؤالات زیر پاسخ دهید:

  1. چه زمانی متوجه رشد کیست شده‌اید؟
  2. آیا متوجه کیست دیگری مشابه همین در قسمت دیگری از بدن شده‌اید؟
  3. آیا در گذشته چیزی شبیه به این کیست را در بدن خود دیده‌اید؟ در کدام قسمت بدن؟
  4. آیا آکنه شدید داشته‌اید؟
  5. آیا کیست پوستی شما دردناک است؟
  6. آیا از بزرگ شدن آن خجالت می‌کشید؟
  7. آیا اخیراً صدمات پوستی ازجمله ضایعات جزئی را تجربه کرده‌اید؟
  8. آیا اخیراً یک عمل جراحی در ناحیه آسیب‌دیده انجام داده‌اید؟
  9. آیا کسی در خانواده شما سابقه آکنه یا کیست پوستی متعدد دارد؟

کیست پوستی

درنهایت اینکه شما نمی‌توانید جلوی شکل‌گیری کیست پوست صورت را بگیرید اما می‌توانید برای پیشگیری از زخم و عفونت اولاً خودتان آن را تخلیه نکنید ثانیاً برای جلوگیری از التهاب یا بهبود خود به خودی کیست یک پارچه گرم و مرطوب روی ناحیه مذکور قرار دهید. اگر تجربه‌ای در این زمینه داشتید خوشحال می‌شویم با ما در میان بگذارید.

منبع

www.mayoclinic.org

2 تیر 1399 ۰ دیدگاه
اشتراک گذاری

دیدگاه کاربران

مرا از نوشته‌های تازه با رایانامه آگاه کن.